Նրա տունը մի խեղճ  խրճիթ էր. օջախի շուրջը նստել էին բարի մարդ ու կինն ու երեք փոքր երեխաները: Նրա խրճիթին կից մի մեծ բակում որոճում էին ոչխարները: Նա հովիվ էր, սարի հովիվ:— Սիրելի՜ երեխաներս, ձեզ եղբայր եմ բերել, թո՜ղ չլինեք երեք եղբայր, լինեք չորս, երեքին հաց տվող ձեռքը չորսին էլ կտա: Սիրեցե´ք իրար, եկե´ք համբուրեցեք ձեր նոր եղբորը: Ամենից առաջ հովվի կինը գրկեց երեխային և մոր պես ջերմ-ջերմ համբուրեց, հետո երեխաները եկան և եղբոր պես համբուրեցին նրան: Երեխան ուրախությունից լաց էր լինում և նորից լալիս: Հետո սեղան նստան ուրախ, զվարթ մայրը նրանց համար անկողին շինեց և ամենքին քնեցրեց իր կողքին, երեխան շա՜տ հոգնած էր. իսկույն աչքերը խփեց և անո՜ւշ- անո՜ւշ քնեց: +3

արև-ա-մուտ -բարդ

լույս-ավոր-ածանցավոր
դուռ-պարզ
կապիկ-պարզ
անուշ-իկ-ածանցավոր
քաղաք-ա-պետք-բարդ
ուրախ-ություն-ածանցավոր
հայրեն-ա-գիտություն-բարդածանցավոր
ծիրան-ենի-ածանցավոր
ձմեռ-պարզ +3

Լուն ուղտ շինել – չափազանցնել
գլխի ընկնել – հասկանալ
ականջ դնել – գախնալսել
անուշ անել – վայելել
բաժին հանել – մասնատել
սիրտը դող ընկնել – վախենալ+2

Բութ-բութը դրեցիր նախադասությոն մեջ
բութ – բութն է ամենահաստ մատը

կետ-ամենամեծ ձուկը կետն է
կետ-նախադասության վերջում երեք կետ դրեցի

մարտ-մարտի դաշտում մենամարտեցի
մարտ-մարտ ամիսը գեղեցիկ է

անտառ – ոնց կլիներ աշխարհը անտառ (արանց տառ)
անտառ – մենք գնացինք անտառ

հոր- հորս անունը Արմեն է
հոր- ինչ խորը հոր է +2

10 միավոր