Մի օր ոտքս փուշ մտավ։ Թռչեցի-թռչեցի մեկ էլ տեսնեմ մի տատիկ հաց է թխում: Գնացի տեսնեմ փայտ չունի, որ կրակ վառի։ Ասացի ոտքիս փուշը հանի կրակ վառի։ Տատկն էլ համաձայնվաեց և ոտքիքս փուշը հանի։ Գնացի եկա ասեցի, որ փուշս տուր։ Ինքնել ինձ ասում է, որ քցելա կրակը կրակն էլ արդեն վառեա։ Ասեցի եթե չտաս լավաշտ կվերցնեմ կգնամ։ Ես էլ վերցրեցի գնացի։ Ճանապարհին մի հովիվ տեսա, տեսա, որ կաթը արանց հաց է խմում։ Գնասի ասեցի ես հացը վեկալ կարի հետ կեր։ Գնացի-հետ եկա ասացի թե լավաշս տուր։ Ինքնել ինձ ասումա, որ աթդեն կրելա։ Ասում եմ եթե չտաս գառնուկտ կվակալեմ կթրչամ։ Գառնուկը վեկալեցի թռա։ Գնում եմ տեսնում եմ իմ հարսանիք կա։ Մոտիկանամ տեսնեմ հարսանիքի համար միս չկա։ Ասում եմ, որ իմ գառնուկը վերձնեն միս սարքեն լավ հարսանիք անեն։ Գառնուկը վերձրեցին միս սարքեցին լավ հարսանիք արեցի։ Հարսանիքի ավարտին գնում եմ ասում եմ իմ գառնուկը տվեք։ Ինձ ասում են, որ արդեն կերելեն։ Ես էլ ասացի եթե գառնուկը չտաք հարսին կվերձնեմ կթրչեմ։ Հարսին վերձրեցի թրչեցի-թրչեցի միհատ աշուղ տեսա։ Ասեցի ես հարսին վերձ ես էլ գնամ քուջուջ անեմ գլուխս պահեմ։ Գնացի եկա աշուղին ասում եմ հարսին տուր։ Ինքնել ասումա հարսը գնաց իրանց տուն։ Ասում եմ եթե հարսին չտաս սազտ կվերձնեմ կփախնեմ։ Սազը վերձրեցի փախա։ Նստեցի մի ծառի ճուղի ու սկսեցի նվագել և երգել։
Ծընգլը, մընգլը,
Փուշիկ տվի, լոշիկ առա,
Լոշիկ տվի, գառնիկ առա,
Գառնիկ տվի, հարսիկ առա,
Հարսիկ տվի, սազիկ առա,
Սազիկ առա, աշուղ դառա,
Ծընգլը, մընգլը,
Ծի՜վ, ծի՜վ։
Սազնել ընգնումա ջարթվումա։